Het inbanken van eierstokweefsel
Tot de chirurgische verwijdering (biopsie) en het inbanken van eierstokweefsel wordt niet licht overgegaan: de ingreep wordt in België alleen overwogen als daardoor de kans ontstaat dat de vruchtbaarheid van een patiënte na een kankerbehandeling hersteld zou kunnen worden.
Algemeen kunnen we zeggen dat de overlevingskans van jonge vrouwen met bepaalde vormen van kanker de laatste jaren sterk toegenomen is, doordat nieuwe technieken een meer agressieve chemotherapie en/of bestraling mogelijk maken. Die meer agressieve aanpak mag dan wel een gunstig effect hebben op de overlevingskans van de patiënten, maar helaas gaat dat vaak gepaard met een onomkeerbaar neveneffect op hun vruchtbaarheid. Het doel van een kankerbehandeling is namelijk het vernietigen van de kankercellen: door ze via een heelkundige ingreep te verwijderen, door ze met bestralingen te beschadigen of door ze in hun ontwikkeling te stoppen via chemotherapie.
Hoewel de techniek nog in zijn kinderschoenen staat, mag dat jonge patiënten die voor een kankerbehandeling met hoge dosis chemo-therapie of straling staan, niet beletten om nu reeds stukjes eierstokweefsel te laten invriezen, om elke mogelijke kans (hoe klein ook) op een toekomstige zwanger-schap te bewaren. |
Een chemo- of radiotherapie is niet selectief voor de kankercellen en heeft daardoor ook de dood van andere cellen tot gevolg, waaronder – als ze niet afgeschermd of beschermd kunnen worden – de voorraad onrijpe eicellen die in de eierstok zitten. Voor de verschillende opties om de vruchtbaarheid te beschermen bij een kankerbehandeling, klik op de behandeling van kanker en vrouwelijke vruchtbaarheid, waar ook het inbanken van eierstokweefsel besproken wordt.
Eén preventieve optie is namelijk het wegnemen van eierstokweefsel, via een laparoscopische ingreep, vóór met de kankerbehandeling begonnen wordt. Recent werd namelijk aangetoond dat ovarieel weefsel veilig kan worden ingevroren en bewaard . Weefsel dat aan de buitenkant van de eierstok wordt weggenomen, bevat het grootste aantal (nog onrijpe) eicellen, die - in tegenstelling tot rijpe eicellen - bestand zijn tegen de invriesprocedure en de bewaring op -196°C. Voor de onderzoeksprojecten aan het CRG in dat verband, zie uitstraling, follikelbiologie.
Intussen werd ook al één gezond kind geboren na de transplantatie van een (in het CRG ingevroren) stuk eierstokweefsel.