|
|
| |
Uitstraling  Historiek
De prille jaren
de eerste spermabank Onder impuls Paul Devroey en Hilde Olbrechts (foto), ex-medewerkster en één van de pioniers van de counseling in België, wordt in het Universitair Ziekenhuis Brussel (toen nog AZ-VUB) een spermabank geïnstalleerd. Daarmee beschikt UZ Brussel over de middelen om aan donorinseminatie te doen. |
|
De eerste vruchtbaarheidsbehandelingen De eenheid fertiliteit van UZ Brussel (toen nog AZ-VUB) richt zich op de klassieke triade van de vruchtbaarheidsbehandelingen: - ovulatie-inductie (zie ook ovulatie-inductie)
- donorinseminatie (zie KID).
- fertiliteitschirurgie, d.w.z. de operatieve correctie van fertiliteitsbelastende problemen ter hoogte van de geslachtsorganen van de vrouw (zie ook gynaecologische behandelingen).
Om de cyclus van de vrouw op te volgen bij ovulatie-inductie of KID zijn hormonale bepalingen op urine nodig. Voor de know-how daarover wordt in die periode een beroep gedaan op het Sint-Blasiusziekenhuis van Dendermonde. Al in 1981 gaat evenwel de samenwerking van start met prof. Van Steirteghem, toen in het Universitair Ziekenhuis verantwoordelijk voor de radio-immunologische hormonale analyses. |
Ook voor alleenstaande en lesbische vrouwen De afdeling fertiliteit van UZ Brussel (toen nog AZ-VUB) gaat als eerste in Vlaanderen in op 'alternatieve' inseminatie-aanvragen. Anders gezegd: lesbische of alleenstaande vrouwen met kinderwens kunnen in UZ Brussel terecht voor kunstmatige inseminatie. Zie ook DS 17/06/2005 bij in de pers 2005. Om het hoofd te bieden aan de enorme tegenstand die dit opwekte, werd KID bij alleenstaande of lesbische vrouwen gekaderd in een studieproject waarbij de kinderen die uit de behandeling werden geboren, ook opgevolgd werden. Daarvoor zorgde dr. Ann Brewaeys, toen assistent van professor Ponjaert aan de Vrije Universiteit Brussel, intussen zelf professor in de psychologie aan de universiteit van Leiden. Daarmee werd al heel vroeg een begin gemaakt met de 'contactdagen', een traditie die zou uitgroeien tot de latere informatie-avonden. Die eerste contactdagen waren erop gericht om de vrouwen die een alternatieve aanvraag hadden ingediend, te informeren over het verloop van hun behandeling en te motiveren om hun baby's in te schrijven voor het opvolgingsonderzoek. |
| De deelnemers aan één van de eerste IVF- |
Nieuwe kennis uit de nieuwe wereld Op een in 1982 in Frankrijk gehouden congres over microchirurgie, waar één voormiddag gewijd wordt aan Amandine (de eerste Franse proefbuisbaby) ontmoet dr. Paul Devroey dr. Gianarolli, die verbonden is aan de dienst van Alan Trounson, één van de Australische IVF-pioniers (zie 1978). Zo komt hij te weten dat in juli van dat jaar een IVF-workshop gehouden zal worden aan de universiteit van Melbourne. Samen met André Van Steirteghem trekt hij naar Australië om die workshop te volgen. "De Australiërs waren beter georganiseerd dan de Britten op dat vlak, meer toegespitst op de technische aspecten ook," herinnert professor Devroey zich. "Via hun workshops hebben zij hun kennis over vruchtbaarheidsbehandelingen gedeeld met andere artsen en wetenschappers." |
| | Embryocultuur van een muis. |
Een samenspel van gelijkgestemden De tweede helft van 1982 ging op aan de voorbereidingen voor het echte IVF-werk. Dat was mede mogelijk door de uitgesproken steun van wijlen Louis Tielemans, in die tijd medisch directeur van UZ Brussel (toen nog AZ-VUB), en van Jean-Jacques Amy, toenmalig diensthoofd gynaecologie. Het eerste IVF-laboratorium van UZ Brussel werd trouwens in het verloskwartier op gynaecologie gevestigd. Een andere nauw bij de IVF-opstart betrokken 'medespeler' was REBI, de onderzoekseenheid Reproductieve Biologie van de faculteit Geneeskunde van de VUB. Daar werden eerst tests gedaan met het in cultuur kweken van muizenembryo's. "We hadden de idee dat we alle innovatieve technieken die we wilden toepassen - embryocultuur, freezing, later ICSI - altijd eerst bij de muis moesten proberen," vertelt professor Devroey. "Terwijl bij ICSI (zie ook 1991) is gebleken dat wat bij de muis niet lukte, wel lukte bij de mens. Achteraf is het dan ook gelukt bij muizen." |
 terug naar het overzicht
|
|