“In goede handen”
Zeven jaar geleden besloten we dat we graag ouders wilden worden. We begonnen vol vertrouwen, maar na acht maanden proberen was ik nog steeds niet zwanger. We maakten een afspraak bij de gynaecoloog en met medische ondersteuning raakte ik uiteindelijk zwanger. Dat geluk was van korte duur: de zwangerschap bleek buitenbaarmoederlijk. Dat was een harde klap.
Omdat verdere onderzoeken geen medische problemen aantoonden, bij mij noch bij mijn partner, besloten we het eerst opnieuw zelf te proberen. Een zwangerschap bleef uit en er gingen opnieuw enkele jaren voorbij. Uiteindelijk zetten we de stap naar Brussels IVF. Van die keuze hebben we nooit spijt gehad. Vanaf dag één werden we professioneel en warm begeleid, kregen we duidelijke informatie en voelden we ons gehoord.
We startten met inseminatie. Bij de derde poging raakte ik zwanger, maar die zwangerschap eindigde na zeven weken in een miskraam. Opnieuw een bijzonder moeilijke periode. Daarna schakelden we over naar ICSI. Bij de tweede terugplaatsing kregen we het nieuws waar we zo lang op hadden gehoopt: ik was zwanger.
De laatste weken van de zwangerschap verliepen niet zonder zorgen. Door bloedingen werd ik zes weken voor de bevalling opgenomen. Onze zoon Matteo werd geboren op 34,5 weken en verbleef eerst op de neonatale afdeling. Het waren spannende en emotionele weken, maar vandaag mogen we hem eindelijk in onze armen houden.
Na zeven jaar verlangen naar een kindje en ongeveer twee jaar begeleiding bij Brussels IVF zijn we ontzettend dankbaar. We hebben ons altijd in goede handen gevoeld. Brussels IVF heeft een onmisbare rol gespeeld in het waarmaken van onze grootste droom: ouders worden van Matteo.
