Mijn verhaal in de roze prikballon

Een persoonlijke getuigenis

Ann vertelt haar IVF-verhaal in haar boek: De Roze Prikballon.

Ze hield een dagboek bij tijdens haar volledige traject. Hierin noteerde ze haar ups en downs, haar hoop, wanhoop en frustraties. Wat aanvankelijk begon als een spannend zwangerschapsavontuur veranderde op een paar maanden tijd in een ongelooflijk intens en hobbelig parcours. Zwanger worden bleek een moeilijk te vervullen wens. Zelfs met de hulp van de laatste wetenschappelijke ontwikkelingen op het gebied van IVF en onder begeleiding van gerenommeerde specialisten. Tot ze terecht kwam bij het Brussels IVF, het Centrum voor Reproductieve Geneeskunde van het UZ Brussel.

Hoe het allemaal begon

Ann en Jan leren elkaar tien jaar geleden kennen. De klik is er meteen. Al snel volgen de grote levensplannen: huisje, tuintje, kindje. Het gelukkige koppel hoopt snel in verwachting te raken. Wanneer dit na enkele maanden nog niet het geval is, gaan ze te rade bij Anns gynaecoloog. Die staat weigerachtig tegenover een vruchtbaarheidstest, omdat het nog te vroeg is. Ann en Jan proberen volgens de arts nog niet lang genoeg om zwanger te raken. Maar het koppel dringt aan op een test. Begrijpelijk, want een kinderwens gaat gepaard met sterke emoties en verlangens. Dan wil je zekerheid hebben. De uitslag van de test brengt slecht nieuws. Ann en Jan hebben omwille van samenlopende factoren slechts 2% kans om op een natuurlijke manier in verwachting te raken. Een maand later starten ze al met een eerste IVF-traject. Een positieve ingesteldheid en geloof in de wetenschap zorgen ervoor dat ze hoopvol blijven.

De start van een IVF-traject

Het jonge koppel kiest een ziekenhuis in de buurt en start de behandeling vol goede moed. Maar de eerste stappen in hun IVF-traject zijn zeer moeilijk. De ingreep waarbij eicellen aangeprikt worden verloopt moeizaam en de behandelende arts verliest zijn geduld. Het resultaat van deze eerste behandeling lijkt wél positief want uit de aangeprikte eicellen zou er één succesvol bevrucht zijn om terug te plaatsen … tot het moment van de opvolgafspraak. In de wachtzaal, vlak voor het moment van terugplaatsing, krijgt Ann telefonisch te horen dat de terugplaatsing van het embryo niet kan gebeuren omdat het gestopt blijkt te zijn met delen. Ze dienen een nieuwe afspraak te maken en worden direct naar huis gestuurd. De verslagenheid en het onbegrip zijn enorm. Daar staan ze dan… Als patiënt blijf je achter met een heleboel vragen en psychologische begeleiding is op dat moment jammer genoeg onbestaande.

Een kijkoperatie en een tweede IVF-behandeling leveren opnieuw geen resultaat op. De gynaecoloog adviseert hen om de handdoek in de ring te werpen na amper twee pogingen. Maar Ann blijft positief en strijdvaardig. Via vrienden en collega’s komt ze terecht bij andere behandelende instellingen en artsen, ook zonder resultaat. De artsen lijken unaniem, een behandeling heeft te weinig zin. De kinderwens wordt beter opgeborgen.

Een andere aanpak in Brussels IVF mét resultaat

Bij Brussels IVF in het UZ Brussel krijgt Ann een hoopvolle boodschap te horen. ‘Je hebt wél kans om in verwachting te raken.’ De betrokkenheid en positiviteit van de behandelende arts, prof. dr. Tournaye werken aanstekelijk. ‘Eindelijk heb ik een arts die in ons gelooft’. 

Dankzij zijn ervaring en expertise weet prof. dr. Tournaye al snel de juiste behandeling met aangepaste dosering van hormonen te kiezen. Wat kort voordien een verloren zaak leek, wordt in het UZ Brussel mogelijk gemaakt. Ann en Jan raken zwanger van hun eerste kindje. Ze zijn dolgelukkig: ‘Ik ben de mensen van Brussels IVF eeuwig dankbaar. Eindelijk kregen we de juiste begeleiding en bovendien op een warme, menselijke manier. Brussels IVF heeft onze droom waar gemaakt.’ 

Lees het verhaal van Ann in De Roze Prikballon

Bij de opstart van het IVF-traject wil Ann hier niet onmiddellijk over praten met haar omgeving. Ze ervaart een taboe rond IVF. Al snel merkt ze dat het onmogelijk is om dit niet te delen met vrienden en familie. De verandering in levensstijl wekt vragen op. Bovendien heb je de steun van mensen om je heen nodig om je door de emotionele rollercoaster van het IVF-traject te helpen.

Daarom wil Ann het taboe doorprikken en het gesprek rond IVF op gang brengen. Tijdens haar IVF-traject schreef ze haar ervaringen neer in een dagboek. Deze vormen de basis van haar boek: De Roze Prikballon. Het brengt een unieke, authentieke én ongefilterde kijk op een vurige kinderwens met IVF-traject. Het boek is een beklijvend relaas geworden waar tegenslag en hoop haasje over springen, waar geluk en verdriet om de meeste aandacht hengelen. Maar het is bovenal een verhaal van doorzetten, relativeren en niet aflatende moed.